Μπήκαν οι μοίρες μου σ’ ένα σκαρί
ταξίδι για να πάνε.
Στρώσαν την τσόχα από νωρίς.
Χαρτί τραβήξαν και οι τρεις
μ’ εμένανε γελάνε.
Έγινε η κέντα κι ’ναι αργά
ο χρόνος μου μαδάει.
Δίνει μια, μπατάρει το σκαρί.
Εκεί που τέλειωνες ζωή
η τράπουλα σκορπάει.
R:
Βγήκε στο φύλλο άγριος καιρός
στην ξέρα θα το ρίξει.
Κι ο καπετάνιος είναι τρελός.
Στα κύματα, μ’ ένα ρουαγιάλ φλος
τη μοίρα μου θα πνίξει.
Είν’ της ζωής η θάλασσα βαθιά
μαύρα είναι τα νερά της.
Όποιος δεν τολμά να κολυμπά
στη μοίρα πάνω ακουμπά
και παίζει στα χαρτιά της.
R:
Βγήκε στο φύλλο άγριος καιρός
στην ξέρα θα το ρίξει.
Κι ο καπετάνιος είναι τρελός.
Στα κύματα, μ’ ένα ρουαγιάλ φλος
τη μοίρα μου θα πνίξει.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου