
Στης
μοναδικότητας το άπειρο διαχέεται η
αύρα μου.
Δροσοστάλα
που διασχίζει των αιώνων τα πλάτη.
Ασάλευτο
της ζωής μου μονοπάτι.
Χαραγμένο
σε λάθος χάρτη.
Στων
πολλών την αθέατη διάβαση κρύβεται η
σάρκα μου.
Βαρυσήμαντο
άλας στάζει στου χρόνου μου το πέρας.
Καλά
ζυγισμένος ο σκοπός της ημέρας.
Σαν
ακριβό χρυσόμαλλο δέρας.
Ήχος
πλάι σε ήχο.
Ξεκινάει
το ταξίδι σε κατάλευκο στίχο.
Με
το φως άλλαξα βέρα.
Γυρίζει
ο τροχός σαν αλαβάστρινη σφαίρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου